دولت عراق پس از گذشت حدود 40 سال ملي شدن صنعت نفت در اين كشور، روز گذشته منابع غني اين كشور را طي قراردادهايي طولاني مدت به روي شركتهاي پيمانكار غربي گشود
هر چند شركتهاي چند مليتي مانند اگزون موبايل، شل، بريتيش پتروليوم، توتال و شورون در قراردادها با وزارت نفت عراق حضور دارند اما روزنامه نيويوركتايمز فاش كرد اين سياستمداران آمريكا هستند كه حالا بهطور مستقيم اين جريان را براي تسلط بر منابع نفتي اين كشور هدايت ميكنند.
به نوشته اين روزنامه، گروهي از مشاوران آمريكايي به رهبري وزارت خارجه آمريكا مهمترين نقش را براي بسته شدن اين قراردادهاي پر سود بر عهده داشتهاند. مشاوران دولت آمريكا با بهانه كمك به دولت عراق پيش نويس قراردادهاي نفتي را همراه با تمام جزئيات آن تهيه كرده و براي امضا در اختيار وزارت نفت عراق قرار دادهاند.
با افزايش صعودي قيمت نفت، آمريكاييها تصميم گرفتهاند به هر شكل ممكن به سومين ذخيره نفتي جهان دست پيدا كنند.
دولت عراق از شركتهاي غربي طرف قرارداد خواسته است كه براي كمك به افزايش نيم ميليون بشكهاي توليد روزانه نفت در عراق تلاش كنند.اين بالاترين ميزان توليد نفت در عراق از زمان حمله آمريكا به اين كشور در سال 2003 خواهد بود.
اين در حالي است كه مانند گذشته باز هم آمريكاييها اين مسئله را از ترس خشم مردم عراق تكذيب ميكنند؛ بهطوري كه دانا پرينو، سخنگوي كاخ سفيد در اين باره ميگويد: اينكه عراق چه شركتهايي را براي توسعه ظرفيت توليد نفت خود انتخاب كند، بستگي به تصميم بغداد خواهد داشت.
دولت مركزي آمريكا به هيچ وجه در اين موضوع دخالت نخواهد كرد. اما مخالفان جنگ عراق در آمريكا به انعقاد اين قراردادها بهشدت معترض هستند و اعتقاد دارند كه دولت آمريكا پشت صحنه اين قراردادها حضور دارد تا امكان دسترسي غرب به ميادين نفتي عراق را فراهم كند.
در گذشته هم بارها فعاليت پنهان آمريكاييها براي تسلط بر منابع نفتي عراق مشخص شده بود اما اين براي اولين بار است كه آمريكاييها ديگر بيپرده وارد عمل شده اند .
به همين خاطر است كه بيل مويرز تحليلگر سايت ميدل ايست آنلاين با ذكر آمار و ارقام، دولت جورج بوش را به تاجري خونخوار تشبيه كرده كه براي دسترسي به نفت از روي اجساد 4هزار نظامي خود در عراق عبور كرده است.
او در مقاله خود مينويسد: آمريكا سال هاست كه در جاده خطرناكي گامبرميدارد، قيمت انرژي در سراسر جهان افزايش يافته و ايالات متحده نيازمند مصرف سوخت است و به همين خاطر بازهاي كاخ سفيد فقط از روي خون ميخواهند به نفت برسند.
دخالت مستقيم
اين نخستين بار پس از اشغال عراق است كه دولت بوش بهطور آشكار و مستقيم دخالت خود در قراردادهاي نفتي عراق را نشان ميدهد؛ مسئلهاي كه ميتواند انتقادهاي شديدي از عملكرد دولت آمريكا و نيت اصلي آنها در حمله به عراق به همراه داشته باشد.